Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Κυριακή

Όρια και εφηβεία..Πώς μπορούμε τα τα θέσουμε στα παιδιά μας?

Το να επιβάλλει κανείς κανόνες σε ένα παιδί που βιώνει την ηλικία της "επανάστασης" είναι αληθινή πρόκληση. Όμως, οι έφηβοι έχουν ανάγκη από όρια όσο και τα νήπια, ίσως και μεγαλύτερη.

¨"Μέχρι πέρσυ ο Ορέστης ήταν ένα μαζεμένο μοναχοπαίδι που δεν έβγαινε  συχνά έξω με τους φίλους του και ήταν πάντα κάποιος γονιός μαζί. Διάβαζε και ήταν υπάκουος , θεωρούσαμε ότι η επικοινωνία μας ήταν πολύ καλή, λέει η μητέρα του . Ακούγαμε από γνωστούς που είχαν μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά ότι
δεν μπορούσαν να τα καταλάβουν και υπήρχαν σε κάποιες περιπτώσεις ομηρικοί καβγάδες. Εμείς ήμασταν πολύ ευχαριστημένοι γιατί αυτά δεν συνέβαιναν στο σπίτι μας. Είχαμε κάποια αγωνία μήπως αλλάξουν αλλά αυτά που συμβαίνουν τώρα δεν τα φανταζόμασταν. Από το καλοκαίρι της Β Γυμνασίου ο Ορέστης άρχισε ξαφνικά να
μεγαλώνει , να αλλάζει , να διεκδικεί. Αρχισε να ζητά να βγαίνει κάθε μέρα έξω με τους φίλους του χωρίς να είναι κάποιος γονιός μαζί και να ζητά να επιστρέφει πιο αργά στο σπίτι. Αρχίσαμε τις διαπραγματεύσεις για την ώρα , ο Ορέστης διαφωνούσε μαζί μας, έλεγε δεν μπορώ εγώ να είμαι ο πρώτος που θα φεύγω από τη παρέα. Δεν ήθελε να τον παίρνουμε από το σημείο που έβγαινε γιατί θα επέστρεφε με τους φίλους του. Να ήταν μόνο αυτό άρχισε να μας λέει παράτα με βρε μαμά ή όλο μπλα μπλά μπλα ή όταν του λέγαμε να φτιάξει το δωμάτιό του που ήταν βομβαρδισμένο μας έκλεινε την πόρτα και μας έλεγε να μην μπαίνουμε μέσα. Ξεκινώντας η Γ Γυμνασίου κάθε Σάββατο διεκδικούσε να βγαίνει και όλο ζήταγε μεγαλύτερες ελευθερίες..... Έχουμε μεγάλη αγωνία δεν ξέρουμε πώς να φερθούμε, πως θα το προστατεύσουμε , αν μπλέξει με κακές παρέες, αν αρχίσουν να καπνίζουν οι φίλοι του ο ίδιος τι θα κάνει. Νομίζουμε ότι δεν ακούει τι του λέμε . Φέτος άρχισε να βαριέται τα μαθήματα , η σκέψη του είναι στους φίλους του , κάθεται με τις ώρες στον ΗΥ παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια ή μιλά με τους φίλους του στο Facebook.¨

 Οι ανησυχίες αυτών των γονιών είναι απόλυτα κατανοητές και αφορούν τους  περισσότερους γονείς που έχουν παιδιά στην εφηβεία.

Και οι έφηβοι χρειάζονται όρια

Η  εφηβεία του παιδιού προκαλεί στους πιο πολλούς γονείς ανησυχία. Oι απειλές είναι πολλές «κακές παρέες», ναρκωτικά, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, χαμηλοί βαθμοί κ.ο.κ. O γονιός δικαιολογημένα ανησυχεί, αλλά πολλές φορές υπερβάλλει και βλέπει ακραίες εικόνες από το μέλλον.

Oι πιο ουσιαστικοί κίνδυνοι στη ζωή ξεκινούν και τελειώνουν στα όρια. Όρια που το παιδί πρέπει να εκπαιδευτεί να βάζει στον εαυτό του και στους άλλους. Eίναι το «μέχρι εκεί» που θα τον προφυλάξει από σοβαρούς, ακραίους κινδύνους.

Mέχρι τα 9-10 του χρόνια το παιδί συμμορφωνόταν ουσιαστικά στα όρια τα δικά σας και των δασκάλων του. Aπό 'κεί και πέρα όμως αρχίζει να σκέφτεται για λογαριασμό του , να επηρεάζεται από τους φίλους του και να αμφισβητεί τα δικά σας όρια  .

Όλα μέσα στο μυαλό του αναπροσαρμόζονται ραγδαία και του είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρει τη νέα σωστή θέση των ορίων. Xωρίς αυτά, δεν έχει κανέναν
μπούσουλα και χάνεται. Kατά συνέπεια, μέχρι να ορίσει τα δικά του νέα «σύνορα», για να ταξινομεί στοιχειωδώς τη ζωή του εξακολουθεί να χρειάζεται έναν εξωτερικό προσδιορισμό. Kαι παρόλο που δεν τον θέλει γιατί νιώθει ότι τον δεσμεύει, συγχρόνως τον έχει απόλυτη ανάγκη για να μην πελαγοδρομεί.

Kαλό είναι να δώσετε εξαρχής στο παιδί την αίσθηση ότι το όριο δεν είναι κάτι δυσάρεστο, αλλά κάτι απλούστατα αναγκαίο.

Η  κατάλληλη στιγμή

Πολλές φορές θυμόμαστε τα όρια μόνο όταν αυτά ξεπερνιούνται, δηλαδή πάνω στον καβγά , στην ένταση ή στη διαφωνία. Aυτή όμως είναι η χειρότερη στιγμή για να θεσπιστούν κανόνες και οι έφηβοι είναι βέβαιο ότι δεν τα λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους. Αντίθετα οι πιθανότητες να λειτουργήσουν αντιδραστικά είναι πολύ αυξημένες. H καλύτερη στιγμή, απεναντίας, είναι η ουδέτερη, χαλαρή ή ευχάριστη στιγμή. Tότε το έδαφος είναι πρόσφορο για να συζητήσετε με το παιδί σας τους όποιους κανόνες, ώστε να συμφωνήσετε από κοινού σε σχέση λ.χ. με το χαρτζιλίκι, τις εξόδους , τη χρήση του τηλεφώνου , του ΗΥ κλπ. Στην ψύχραιμη συζήτηση που γίνεται χωρίς την αφορμή ενός καβγά ή έστω 2-3 ώρες μετά την έντονη διαφωνία, όλοι έχουμε κάνει την αυτοκριτική μας και οι κανόνες γίνονται πιο εύκολα αποδεκτοί.

Είναι απαραίτητο να αναλογίζεστε αν οι απαιτήσεις που έχετε από τον έφηβο σας είναι υπερβολικές και ενδεχομένως μη ρεαλιστικές . Aν διαπιστώνετε κάτι τέτοιο , στις χαλαρές στιγμές είναι πιο εύκολο να «νερώσετε το κρασί σας»... Από την πλευρά του ο έφηβος όταν είναι ήρεμος ενδεχομένως να δεχθεί το σφάλμα του πιο εύκολα και να  είναι πιο συνεργάσιμος. Αποφεύγετε να  λέτε στον έφηβο ότι χωρίς όρια και κανόνες μάς απειλεί το χάος, γιατί οι περισσότεροι έφηβοι έχουν θαυμάσιες σχέσεις με αυτό.

Πώς θα βάλετε κανόνες

Δεν υπάρχει κάποια μαγική συνταγή για την εφαρμογή των ορίων . Η σχέση με τους εφήβους είναι διαδραστική και οι γονείς  απαιτείται να έχουν ξεκάθαρα προσωπικά όρια ,τα οποία είναι σαφή , συγκεκριμένα και να διαθέτουν ευελιξία στη συζήτηση με το παιδί τους.  Είναι πολύ σημαντικό να κατανοούν  ότι η κοινή γραμμή μεταξύ τους είναι απαραίτητη στην εφαρμογή των ορίων. Θα δυσκολευτούν ιδιαίτερα αν το παιδί δεν είχε σαφή όρια στα προηγούμενα χρόνια και ξαφνικά αποφάσισαν ότι έφθασε η στιγμή να τα επιβάλλουν. Ο έφηβος θα είναι εξαιρετικά δύσπιστος και αρνητικός . Αν μάλιστα ο ένας γονιός ακολουθεί διαφορετική πορεία από τον άλλο τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα.
Επίσης αν πχ. ο πατέρας δεν είχε προσεγγίσει το παιδί του κατά την παιδική ηλικία  και στην εφηβεία εμφανίζεται με αυστηρότητα να βάζει όρια πάλι αυτό θα προκαλέσει σεισμό στην μεταξύ τους σχέση . Πρωταρχικό μέλημα κάθε γονιού πρέπει να αποτελεί η επικοινωνία με τον έφηβο και μετά ακολουθούν οι κανόνες .. Πρέπει να είμαστε με ανοικτά τα μάτια και τα αυτιά και να προσέχουμε τι
λέμε και σε ποια στιγμή

Πηγές:

Παρασκευή

Ανάπτυξη δημιουργικότητας στα νήπια και στα παιδιά της πρώτης σχολικής ηλικίας

Tη  λέξη «δημιουργικότητα την  έχουμε συνδέσει   με το καλλιτεχνικό, τεχνικό και επιστημονικό πεδίο , αλλά είναι επίσης σχετική και  με την ικανότητα του ατόμου να βιώσει τον εαυτό του  και το περιβάλλον του. Στη Δημιουργικότητα ανήκουν επίσης σημαντικές  εκπαιδευτικές  έννοιες όπως η επίλυση προβλημάτων, η σκέψη και τα κίνητρα.
  Στην εκπαιδευτική φιλοσοφία που διέπει το ¨" Reggio Emilia"    τα παιδιά έχουν 100 γλώσσες ή τρόπους για να εκφράσουν τις απόψεις τους. Αυτό το  εκφραστικό μεγαλείο είναι επειδή χρησιμοποιούν όλες τις αισθήσεις τους, τη φαντασία τους και τη δημιουργικότητά τους. Αυτές τις  ικανότητες είναι κάτι που όλα τα παιδιά διαθέτουν και πρέπει να τις εξασκήσουν
   Για να δημιουργήσει και να εργαστεί   δημιουργικά  ένα παιδί, πρέπει να κάνει -όσο του επιτρέπει το πρόγραμμά του -ένα διάλειμμα από τα θεωρητικά μαθήματα. Η δημιουργική ανάπτυξη είναι  απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία. Στο μέλλον, χρειαζόμαστε  δημιουργικούς ανθρώπους που τους αρέσει και έχουν την ικανότητα να λύσουν διάφορα  τα προβλήματα. Για να έχουμε τέτοιους ανθρώπους σημαντικό είναι η μάθηση  να είναι ευχάριστη και ενθαρρυντική και το στάδιο από το  οποίο μπορεί να ξεκινήσει  αυτό είναι το νηπιαγωγείο.
Η Δημιουργική μάθηση επιτρέπει στα παιδιά
  •       Να εμπλακούν περισσότερο,
  •       δίνει διέξοδο για τα συναισθήματά τους,
  •       νικά  την παιδική συστολή,
  •       βοηθά τα παιδιά να προβληματιστούν σχετικά με τον εαυτό τους και τους άλλους,
  •       αισθάνονται πως μπορούν να πετύχουν  κάτι
  •       αποδίδουν καλύτερα.

     

                Για να δημιουργήσει ένα παιδί   σημασία έχει η επικοινωνία 

Η επικοινωνία και η  γλωσσική ανάπτυξη συμβαίνει σε αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους. Στον κόσμο των παιδιών συμβαίνει μέσα από το παιχνίδι καθώς  δημιουργούν πράγματα . Όταν δημιουργούν, δείχνουν  πώς αντιλαμβάνονται τον κόσμο γύρω τους. μαθαίνουν να κατανοούν τον εαυτό τους  και ταυτόχρονα να αυξάνουν το λεξιλόγιό τους και την ικανότητά τους να εκφραστούν.
Μαζί με άλλα παιδιά και τους δασκάλους, μαθαίνουν να ακούν, να αποτυπώνουν και   να εκφράζουν τις δικές τους απόψεις .Συνδυάζοντας όλα αυτά  αναπτύσσουν την περιέργεια και την επιθυμία να μάθουν, καθώς και  τη συναισθηματική τους και την κοινωνική τους ικανότητα  που είναι η βάση για τον τρόπο που ζούμε και εργαζόμαστε.
Για να λάβει χώρα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η ανάπτυξη, είναι απαραίτητο να υπάρχει μια αλληλεπίδραση μεταξύ της γλώσσας,  των κινητικων  δεξιοτήτων  και των  αισθήσεων   από την νηπιακή ηλικία.

Δ εξιότητες και κινητική μάθηση
Όλα ξεκινούν με τις μεγάλες κινήσεις που κάνει ένα  μωρό. Ένα περίεργο παιδί αγγίζει πολύ τα αντικείμενα γύρω του και έρχεται σε επαφή με όλα. Με αυτόν τον τρόπο το παιδί παίρνει πολλές συναισθηματικές εμπειρίες. Όταν του εξηγούμε   λοιπόν τι κάνει ακούει λέξεις ,βλεπει το αντικείμενο  και αυτό επηρεάζει και  την ανάπτυξη της γλώσσας. Όλα αυτά που αναπτύσσει  δηλαδή οι λεπτές κινητικές δεξιότητες, οι μικρές κινήσεις και οι εμπειρίες είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού και πρέπει να του δίνουμε περισσότερες -καθημερινά- ευκαιρίες να το κάνει

Γραφή
Είναι δύσκολο να μάθουν να γράφουν, αλλά αυτό είναι μια  απαραίτητη δεξιότητα που πρέπει να έχουν για να λειτουργήσουν στην κοινωνία. Ένα παιδί με φτωχή   λεπτή  κινητική δεξιότητα  στα χέρια του, θα πρέπει να επικεντρωθεί πολύ στο να σχηματίζει  γράμματα  και ακόμα περισσότερο να συντονίζεται .Σχετικά με το χέρι  οι κινητικές δεξιότητες που  δεν έχουν αναπτυχθεί επαρκώς, επηρεάζουν  τη σχολική εργασία. Και τότε δεν είναι πλέον απλώς θέμα εξάσκησης στο γράψιμο, αλλά να δημιουργήσει ξανά από την αρχή  τις κατάλληλες συνθήκες για αυτό  μέσω της άσκησης κινητικών δεξιοτήτων.

Πως αναπτύσσονται οι κινητικές δεξιότητες 
   Σίγουρα δεν θα δώσετε σε ένα παιδί   να  κάνει  πχ ξυλουργικές εργασίες, καθώς οι δραστηριότητες αυτές θέτουν υψηλές απαιτήσεις αντοχής χέρι κινητική λειτουργία, συντονισμό χέρι-ματιών και των μυών.
  Μπορείτε όμως να το βοηθήσετε δίνοντάς του απτικά ερεθίσματα μέσα από το παιχνίδι δημιουργώντας  με διάφορα υλικά όπως άμμο, πηλό και χρώμα κλπ.Έχει μεγάλη σημασία για την ανάπτυξη της ικανότητας του χεριού  να εργαστεί με τη σωστή πίεση και με ακρίβεια η οποία έρχεται με την εξάσκηση..Μπορείτε να ξεκινήσετε με ένα παιδί παίζοντας  παιχνίδια  με τα δάχτυλά  Για να το  κάνετε αυτό  πχ χρησιμοποιήστε  πηλό ή πλαστελίνη δημιουργήστε λουλούδια με τον αντίχειρα, μετά με το δείκτη σχεδιάστε το έδαφος που είναι το λουλούδι  με τον παράμεσο και τον αντίχειρα να προσπαθήσει να πιάσει κάτι με το μικρό να κάνει σχήματα στον αέρα κλπ(οι δραστηριότητες μπορούν να εναλλάσσονται συνεχώς)Μπορούν  να ράβουν, να χτίζουν, να χαράζουν ή να παίξουν με πηλό, άμμο, νερό και ζύμη. .Βοηθά να τους δίνουμε  διαφορετικά χρώματα, σχήματα, μεγέθη και υλικά

Παιζοντας επίσης ένα παιδί μπορεί να μάθει και μαθηματικά..Όταν δημιουργούμε, για παράδειγμα  με πηλό, μπορούμε να μάθουμε ταυτόχρονα στο παιδί  πολλές διαφορετικές μαθηματικές έννοιες. Χρησιμοποιώντας τις διαφορετικές αισθήσεις τους   μπορούμε να δημιουργήσουμε  μέρη και σύνολα,  να ξεχωρίσουμε και να δημιουργήσουμε  μικρά και μεγάλα αντικείμενα ή , βαριά και ελαφριά. Μπορούμε επίσης να συζητήσουμε και να κάνουμε κατανοητό έννοιες όπως ορθογώνιο, τετράγωνο, κύκλος, σφαίρα και κύβος. Και όταν έχει κατανοήσει όλα αυτά , μπορούμε  σιγά σιγά να του εξηγήσουμε την αφαίρεση, την πρόσθεση το μηκος ,τη  μάζα, τον όγκο..

Γονείς  εκείνο που πρέπει να εξασφαλίσετε στα παιδιά σας είναι  να τους δίνετε όσο πιο πολλά ερεθίσματα μπορείτε και περισσότερες εμπειρίες ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούν όλες τις αισθήσεις τους. Αναπτύξτε τους την περιέργεια για τον κόσμο και ωθήστε τα να βρίσκουν λύσεις   ακόμα και στα ερωτήματά τους με όσα μαθαίνουν χρησιμοποιώντας τη μνήμη και τη γνώση που ήδη έχουν.Οδηγήστε τα στη δημιουργικότητα παρέχοντάς τους όλα όσα χρειάζονται για να έχετε ένα παιδί που θα μπορεί αργότερα να γίνει δημιουργικός και σκεπτόμενος ενήλικας.


Τετάρτη

Βγάλτε μια κόλλα χαρτί!!

Εξετάσεις! Ολοκληρώθηκαν οι Πανελλαδικές εξετάσεις! Πάει και αυτό, αλλά εν μέρει: ξεκινούν οι ενδοσχολικές. Εξαιρετική σχολική σταδιοδρομία είχαμε όλοι, γεμάτη δοκιμασίες, ελέγχους και τεστ. Ξεκινούν από το γυμνάσιο ήδη για τους περισσότερους, και για ορισμένους από νωρίτερα, με αφορμή εξετάσεις ξένης γλώσσας, για «να πάρουμε το χαρτί».
Στις πρώτες εξετάσεις που έδωσα, στην καρέκλα που καθόμουν, τα πόδια μου δεν ακουμπούσαν καν στο δάπεδο του εξεταστικού κέντρου. Τόσο μικρή. Έκτοτε δε νομίζω να σταμάτησα ούτε το διάβασμα ούτε τις εξετάσεις. Και σήμερα πλέον μπορώ να πω ότι τις απήλαυσα όλες τις δοκιμασίες στις οποίες συμμετείχα, ακόμα και αυτές στις οποίες απέτυχα. Είχαν και αυτές τη χάρη τους. Τελικά είχαν δίκιο όταν μου το έλεγαν, κάτι μαθαίνεις κάθε φορά: μαθαίνεις να χάνεις και να ξαναπροσπαθείς, μαθαίνεις να εντοπίζεις το λάθος και να επανέρχεσαι με άλλη τακτική. Όχι πως σου διασφαλίζει ο εαυτός σου την επιτυχία με τη νέα προσέγγιση, αλλά, να, πώς να το κάνουμε; τα λάθη είναι τόσα πολλά, που τουλάχιστον δεν κάνεις τα ίδια, και συνάμα μαθαίνεις να τα αντιμετωπίζεις όλα στο μέγεθος που τους αναλογεί.
Οι δυσκολότερες εξετάσεις όμως δεν είναι αυτές που γράφεις σε μια κόλλα χαρτί, είναι αυτές που γίνονται σε ιατρεία, γι’ αυτό πρέπει μέσα στη μεγάλη σοφία που νομίζουμε ότι κατέχουμε να βρούμε μια μικρή χαραμάδα να πνίξουμε την αλαζονεία μας. Να καταλάβουμε πως η ήττα ή η αποτυχία είναι δοκιμασίες, στάδια, που είναι προς όφελός μας γιατί από εμάς εξαρτάται να τα αναστρέψουμε. Μια απόφαση αρκεί. Οι σημερινοί μαθητές, πιο βιαστικοί, πιο άπειροι, εστιάζουν στο σήμερα και τώρα, αλλά έτσι, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, οι μεγαλύτεροι ξέρουμε ότι οι σκληρές δοκιμασίες είναι αυτές που θέτουμε κάθε μέρα στους γύρω μας κρατώντας στα χέρια μας ένα κόσκινο του οποίου οι τρυπίτσες όλο και στενεύουν, αφήνοντας έξω από τη ζωή μας ανθρώπους που «κόβονται» πανηγυρικά, ή αφήνουν εμάς έξω από τη ζωή των άλλων.
Σαφώς, οι γνώσεις, η μόρφωση, η καλλιέργεια, προσδίδουν στον άνθρωπο στοιχεία του χαρακτήρα του, όμως κανένας δεν έτυχε να μου λείπει επειδή ξέρει γεωγραφία, κανένας δεν σας λείπει επειδή ξέρει γραμματική, κανένας δεν σας λείπει επειδή έχει ωραία φωνή, κανείς δεν μας λείπει επειδή πήγε σε όπερα ή έχει ταξιδέψει. Μας λείπουν οι άνθρωποι που μας πονούν και τους πονάμε. Οι άνθρωποι που μας νοιάζονται και δεν θέλουν να αισθανόμαστε μόνοι, αυτοί που απλά είναι εκεί. Μας λείπουν οι άνθρωποι με καλή συμπεριφορά και γλυκό λόγο και που καταλαβαίνουν.
Αυτό εύχομαι να γίνετε γλυκοί μου τελειόφοιτοι: αγαπητοί και αξιαγάπητοι! Τα βιβλία γράφουν πολλά, μα δεν τα γράφουν όλα. Οι Πανελλαδικές δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια σειρά ερωτήσεων για να εξετάσει το εκπαιδευτικό σύστημα αν διαβάσατε αυτά που σας ζήτησε. Όπως είπα και σε μια αγχωμένη υποψήφια την πρώτη μέρα των εξετάσεων «τίποτα κακό δεν θα βγει από τη σημερινή μέρα». Έτσι λοιπόν, τίποτα κακό δεν θα βγει από καμιά μέρα αν εσείς την αντιμετωπίζετε σαν μάθημα κάθε φορά. Δεν το ξέρατε σήμερα, θα το μάθετε αύριο..όλα γίνονται, όλα διορθώνονται και όλα παλεύονται.
Καθώς θα περνούν τα χρόνια, θα συνειδητοποιήσετε ότι επί σειρά ετών σας ζητούσαν να δώσετε απαντήσεις που διδαχτήκατε, μα τώρα είναι που το παιχνίδι γίνεται πιο ενδιαφέρον. Πλέον οι μέρες σας δεν θα είναι ένα υπέροχο «Σκέφτομαι και Γράφω», θα είναι ένα εξαιρετικό δικό σας «Σκέφτομαι και Πράττω». Τα μαθητικά δεν είναι τα μόνα ωραιότερα χρόνια, επειδή πολύ απλά, κάθε ηλικία έχει τις ομορφιές της. Επομένως, όλα τα χρόνια είναι τα ωραιότερά μας. Σκέφτομαι ότι είναι μεγάλο ευτύχημα που η πείρα δεν μεταδίδεται γιατί θα ήταν τόσο κρίμα να μην κάνατε τα δικά σας λάθη και τα δικά σας σωστά. Άρα εσάς περιμένουμε.
Να σας εκμυστηρευτώ και κάτι; Η πιο πετυχημένη μου συνταγή για σοκολατένιο κέικ προέκυψε επειδή δεν διάβασα την «εκφώνηση» και η εκτέλεση ήταν πέρα για πέρα λάθος, και τα ωραιότερα κείμενα προέκυψαν από χιλιομουτζουρωμένα χειρόγραφα. Ωραίο το καθαρό πληκτρολογημένο κείμενο, αλλά και η μουτζούρα έχει την γοητεία της. Αφεθείτε λοιπόν στη προσπάθεια και στα νιάτα σας, και γίνετε σοφοί μέσα από αυτά. Τα αδάμαστα πνεύματα σώζουν τον κόσμο.


Τζωρτζίνα Αθανασίου Διδάκτωρ Παν. Σορβόννης